خاطرم هست٬ چند سال پیش٬ کیوان به همراه جمعی از دوستان برای دیدار از نمایشگاه کتاب٬ به نمایشگاه بین المللی تهران رفته بود. ظاهرا در اثر وزش باد یکی از درخت های موجود در محوطه نمایشگاه سقوط می کند و از شانس بد مستقیما روی کیوان می افتد. بیچاره زیر بار وزن درخت مهره های کمرش شکست و حدودا یک ترمی دائما در حال جراحی و درمان بود. به نحوی که با وجود تلاشهای فراوان مجبور شد تحصیلش را یک سال دیرتر به اتمام برساند. با این حال او توانست به عنوان دانشجوی ممتاز بدون شرکت در کنکور٬ به مقطع کارشناسی ارشد صعود کند.
امروز که او در زندان است٬ لازم دیدم یادی از او بکنم و روزهای رفته...اگر چه شاید اندیشه متفاوت ما بین مان فاصله انداخت٬ اما همواره او را به خاطر تلاش هایش ستوده ام.
کیوان جان٬ امیدورارم این بار زندان کمرت را نشکند.
به امید آزادی هر چه سریعتر او.
منبع: یولیو پرس
